Over TCON

Toerclub Oranje Nassau is begonnen in het Oranje Nassau kwartier te Naarden en is geen officiële club. Gewoon een aantal mensen in de straat die met elkaar besloten te fietsen.  In de zomer zijn we vooral op de racefiets en in de winter op de MTB te vinden. Iedereen die mee wil rijden is van harte welkom. Ons streven is samen uit samen thuis.

Van de Voorzitter

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibus. Vivamus elementum semper nisi. Aenean vulputate eleifend tellus. Aenean leo ligula, porttitor eu, consequat vitae, eleifend ac, enim. Aliquam lorem ante, dapibus in, viverra quis, feugiat a, tellus. Phasellus viverra nulla ut metus varius laoreet. Quisque rutrum. Aenean imperdiet. Etiam ultricies nisi vel augue. Curabitur ullamcorper ultricies nisi. Nam eget dui.

Etiam rhoncus. Maecenas tempus, tellus eget condimentum rhoncus, sem quam semper libero, sit amet adipiscing sem neque sed ipsum. Nam quam nunc, blandit vel, luctus pulvinar, hendrerit id, lorem. Maecenas nec odio et ante tincidunt tempus. Donec vitae sapien ut libero venenatis faucibus. Nullam quis ante. Etiam sit amet orci eget eros faucibus tincidunt. Duis leo. Sed fringilla mauris sit amet nibh. Donec sodales sagittis magna. Sed consequat, leo eget bibendum sodales, augue velit cursus nunc, quis gravida magna mi a libero. Fusce vulputate eleifend sapien. Vestibulum purus quam, scelerisque ut, mollis sed, nonummy id, metus. Nullam accumsan lorem in dui. Cras ultricies mi eu turpis hendrerit fringilla. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; In ac dui quis mi consectetuer lacinia.

Nam pretium turpis et arcu. Duis arcu tortor, suscipit eget, imperdiet nec, imperdiet iaculis, ipsum. Sed aliquam ultrices mauris. Integer ante arcu, accumsan a, consectetuer eget, posuere ut, mauris. Praesent adipiscing. Phasellus ullamcorper ipsum rutrum nunc. Nunc nonummy metus. Vestibulum volutpat pretium libero. Cras id dui. Aenean ut eros et nisl sagittis vestibulum. Nullam nulla eros, ultricies sit amet, nonummy id, imperdiet feugiat, pede. Sed lectus. Donec mollis hendrerit risus. Phasellus nec sem in justo pellentesque facilisis. Etiam imperdiet imperdiet orci. Nunc nec neque. Phasellus leo dolor, tempus non, auctor et, hendrerit quis, nisi.

Van de Renner

Kraai

Nog voor dat ik met Oranje Nassau mee mocht fietsen, heb ik eens aan een tocht bij de Driebergse Toerclub meegedaan. Ik reed destijds nog op een stalen Union-fiets van ruim 20 jaar oud, goudkleurig, dat dan weer wel. Hoewel niet zo hard en ver als tegenwoordig wilde ik ook in die tijd al veel fietsen. Zo ook op die zondag toen door moederdag en voetbaltoernooien de rest van fietsmaten het liet afweten. Dus ging ik alleen en koos ik voor de tocht van 120 km.

Na de inschrijving neem ik nog een kop koffie. Er komt een groepje wielrenners lachend binnen en mijn aandacht wordt getrokken door een lange man, atletisch, een stuk jonger dan ik. Hij heeft een gebruinde huid en donker haar, helemaal in het zwart gekleed. Mooi. Hij lijkt wel op een kraai. Ergens komt hij mij bekend voor, maar hij maakt niet de indruk mij te kennen. Ik zal me wel vergissen. Als ik hem hoor praten, moet ik nog meer aan een kraai denken.

Ik loop naar buiten en spied om me heen. Even later heb ik het gevonden. Nog steeds getriggerd door die kraai zoek ik buiten de fiets die van hem moet zijn. Ik zoek een mooie zwarte carbonfiets uit, een Giant TCR Advanced volledig Dura Ace afgemonteerd; de kraai houdt duidelijk van klasse. Ik fiets weg, samen met twee andere mannen op net zulke oude fietsen als ik, met de versnellingshendels aan de onderbuis van het frame.

Het gaat mij net niet hard genoeg en ik besluit om bij het eerstvolgende groepje dat langs komt aan te haken. Niet veel later komen er ongeveer twintig renners langs in een behoorlijk tempo. Ik sluit aan en meteen ontwaar de kraai ik in het midden van de groep. Hij fietst inderdaad op die Giant. Ik begin die kraai een beetje te bewonderen. Waarom eigenlijk? De kraai fiets in het midden van de groep en komt niet op kop. Maar hij ziet er wel atletisch uit, en duur. En hij rijdt attent, hij is de eerste die stopt als een van zijn fietsmaten lek rijdt. Even overweeg ik om ook te stoppen, maar bedenk me direct. Het zal door de kraai niet worden begrepen. Terwijl de anderen van de groep-kraai inmiddels gedwongen worden ook te stoppen, rij ik met een klein aantal andere renners door.

Na een tijdje strijkt de groep-kraai weer op ons neer. De kraai zelf fietst nog steeds in het midden van de groep. We beginnen net aan een behoorlijke klim. Het eerste deel lukt het mij om voorin mee omhoog te fietsen. De kraai is ergens achter mij. Halverwege de berg moet ik terugschakelen. Nu wreekt zich dat ouderwetse schakelsysteem. Ik trap mis, raak de aansluiting met de eersten kwijt en alle anderen, ook de kraai, denderen over me heen. Eenmaal boven heb ik zo’n 30 meter achterstand. In de afdaling lukt het me aanvankelijk niet om bij de groep te komen, zo hard gaat het, maar als er voorin even wordt ingehouden, sluit ik toch weer aan. Vervolgens blijf ik een minuut of twintig bij de groep. Het tempo is moordend, niet geheel ongevaarlijk ook. Ik rij nog steeds achteraan en moet na iedere bocht aanzetten. Dat hou ik niet lang meer vol.

Gelukkig splitsen de routes 120 km en 165 km zich even verderop. Ik ga rechtsaf. Als ik de grens van 100 km doorbreek, zit ik er helemaal doorheen. Ik kan geen ander groepje meer volgen en besluit mijn eigen tempo aan te houden. Voor het gevoel toch eerder dan verwacht fiets ik na na 122 km het terrein van de Driebergse Wielerclub weer op. Bij de auto neem ik een broodje en laaf me aan koud water. Zittend op de rand van mijn achterbak schiet het me opeens te binnen waar ik de kraai van ken. Ik heb hem eens een tennistoernooi in Londen zien winnen, ik geloof in 1996.